
ရှေးအခါက သဲကန္တာရကြီးတစ်ခုတွင် ကုလားအုတ်တစ်ကောင် အလွန်ပင်ပန်းစွာ ခရီးသွားနေ၏။ ကုလားအုတ်သည် မိမိ၏ ကျောပေါ်တွင် အဖိုးတန် ပစ္စည်းများစွာကို သယ်ဆောင်လာပြီး အဝေးဒေသတစ်ခုသို့ သွားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ နေမင်းကြီးသည် ကောင်းကင်ထက်၌ အလင်းရောင်ကို ပြင်းထန်စွာ ပေးလျက်ရှိပြီး သဲမှုန်များ လေထဲတွင် ပျံဝဲနေလေသည်။ ကုလားအုတ်၏ ခြေထောက်များသည် သဲပူပူပေါ်တွင် နစ်မြုပ်နေပြီး လမ်းလျှောက်ရန် အလွန်ပင်ပန်းဆင်းရဲ၏။
ထိုအချိန်တွင် မြေခွေးတစ်ကောင်သည် အနီးအနားတွင် ပုန်းအောင်းနေ၏။ မြေခွေးသည် အလွန်ပါးနပ်ပြီး အမြဲတမ်း အခြားသူများကို လှည့်စားရန် နည်းလမ်းများကို ရှာဖွေနေလေ့ရှိ၏။ မြေခွေးသည် ကုလားအုတ်၏ အခြေအနေကို မြင်သောအခါ မိမိ၏ အကြံကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ မြေခွေးသည် ကုလားအုတ်၏ ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး အလွန်ဖော်ရွေစွာ ပြောဆို၏။ "အို ကုလားအုတ်မင်း၊ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ပင်ပန်းစွာ ခရီးသွားနေပါသနည်း။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို ကူညီလိုပါသည်။" ဟု ဆို၏။
ကုလားအုတ်သည် မြေခွေး၏ စကားကို ကြားလျှင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွား၏။ သူသည် မြေခွေးကို ကြည့်၍၊ "အဘယ်သို့ ကူညီနိုင်ပါမည်နည်း။ ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ အိမ်သို့ သွားနေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။" ဟု မေး၏။
မြေခွေးသည် ပြုံး၏။ "ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို ကျွန်ုပ်၏ အိမ်သို့ လိုက်ပါရန် ဖိတ်ခေါ်လိုပါသည်။ ကျွန်ုပ်၏ အိမ်တွင် အလွန်ကောင်းမွန်သော သစ်သီးများနှင့် ရေများ ရှိပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို အနားယူရန်နှင့် အားဖြည့်ရန် ကူညီပါမည်။" ဟု ဆို၏။
ကုလားအုတ်သည် မြေခွေး၏ ကမ်းလှမ်းချက်ကို ကြားလျှင် အနည်းငယ် စဉ်းစား၏။ သူသည် မြေခွေး၏ မရိုးသားသော အကြည့်ကို သတိပြုမိသော်လည်း အလွန်ပင်ပန်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မြေခွေး၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကို လက်ခံလိုက်၏။ "ကောင်းပြီ၊ အို မြေခွေး။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို ယုံကြည်ပါမည်။" ဟု ဆို၏။
ကုလားအုတ်သည် မြေခွေးနှင့် အတူ လျှောက်သွား၏။ သို့သော် မြေခွေးသည် ကုလားအုတ်ကို မိမိ၏ အိမ်သို့ မခေါ်ဆောင်သွားဘဲ အမှောင်ဆုံးနှင့် အန္တရာယ်အများဆုံးသော လမ်းသို့ ဦးတည်၏။ ကုလားအုတ်သည် မိမိ၏ စိုးရိမ်စိတ်ကို မြေခွေးကို ပြော၏။ "အို မြေခွေး၊ ဤလမ်းကား အလွန်ကြောက်စရာ ကောင်းလှပါ၏။ ကျွန်ုပ်သည် ယခင်က မရောက်ဖူးပါ။" ဟု ဆို၏။
မြေခွေးသည် ပြုံး၏။ "စိတ်မပူပါနှင့်၊ အို ကုလားအုတ်။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို လုံခြုံစွာ ခေါ်ဆောင်သွားပါမည်။" ဟု ပြော၏။ သို့သော် တကယ်တမ်းတွင် မြေခွေးသည် မိမိ၏ ကျောပေါ်တွင်ရှိသော အဖိုးတန် ပစ္စည်းများကို ခိုးယူရန် ကြံစည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
အတော်ကြာ လျှောက်ပြီးနောက် သူတို့သည် ကျောက်ဆောင်များ ပြည့်နေသော တောင်ကုန်းတစ်ခုသို့ ရောက်လာ၏။ ထိုနေရာတွင် မြေခွေးသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွား၏။ "အို ကုလားအုတ်၊ ကျွန်ုပ်သည် ယခုပင် ပစ္စည်းများကို ခိုးယူရန် အခွင့်အရေး ရပါပြီ။" ဟု အော်၏။ ထို့နောက် မြေခွေးသည် ကုလားအုတ်၏ ကျောပေါ်မှ ပစ္စည်းများကို ခုန်၍ ယူဆောင်သွားလေသည်။
ကုလားအုတ်သည် မိမိကို လှည့်စားခံရသည်ကို သိမြင်သောအခါ အလွန်စိတ်ပျက်ဝမ်းနည်း၏။ သူသည် မြေခွေးကို အော်ဟစ်၏။ "အို မရိုးသားသော မြေခွေး၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်ကို လိမ်ညာခဲ့သည်။" ဟု ဆို၏။ သို့သော် မြေခွေးသည် ပစ္စည်းများကို ယူဆောင်၍ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသွားလေသည်။ ကုလားအုတ်သည် အလွန်ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာဖြင့် မိမိ၏ ခရီးကို ဆက်လက် သွားရ၏။
— In-Article Ad —
မယုံကြည်ရသော သူများထံမှ ကူညီမှုကို မယူသင့်ပါ။ မဟုတ်ပါက လှည့်စားခံရနိုင်ပါသည်။
ပါရမီ: သတိပညာ
— Ad Space (728x90) —
63Ekanipātaဒီပီဇာတ်ရှေးရှေးအခါက ကမ္ဘောဇတိုင်းတွင် မဟာဒီပမင်းကြီး အုပ်စိုးတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးမှာ အလွန်အသိဉာဏ်နှ...
💡 အုပ်ချုပ်သူသည် ပြည်သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို နားလည်ရမည်။ အလှူပေးခြင်းသည် နောင်ဘဝ၌ အကျိုးများ၏။
352Pañcakanipātaသုဝဏ္ဏဟံသ ဇာတ်တော် ရှေးရှေးအခါက၊ ဟိမဝန္တာတောကြီးအတွင်း၌ စိမ်းလန်းစိုပြေသော သစ်ပင်ပန်းမန်များစွာတို့...
💡 သည်းခံခြင်းသည် မဟာပါရမီ ဖြစ်သည်။ ထိုပါရမီကို ကျင့်သုံးသူတို့သည် ဆင်းရဲဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်၍ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်စေနိုင်၏။
441Dasakanipātaမဟာဓနုဇာတ်တော်တစ်ခါတုန်းက သာယာဝပြောသော မဂဓတိုင်းတွင် မဟာဓနု ဟုအမည်ရသော လူတစ်ဦး ပေါ်ထွန်းခဲ့သည်။ သူသည...
💡 အပြင်ပန်းရုပ်ရည်ထက် စိတ်ရင်းကောင်းခြင်းသည် အရေးကြီးသည်။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် ပဋိပက္ခများကို ဖြေရှင်းပေးပြီး ဆက်ဆံရေးကို တိုးတက်စေသည်။
289Tikanipātaမဟာသုတသောမဇာတ် ပထမ အခန်း ကမ္ဘာဦးခေတ် ရှေးရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာ ကာလဝေဒနာ ကုန်ဆုံး၍ ကမ္ဘာဦးအချိန် က...
💡 အလှူဒါနသည် ဘဝ၏ အကျိုးကို ပေးသည်။
387Chakkanipātaဘူရိဒတ္တဇာတ်တော် (Bhuridatta Jataka) ခ ...
💡 သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အမြတ်ဆုံးသော အကျိုးဖြစ်သည်။
318Catukkanipātaသုနကဇာတ်ရှေးရှေးတုန်းက မဂဓတိုင်းပြည်တွင် သုနက မည်သော ခွေးတစ်ကောင် ရှိခဲ့သည်။ ထိုခွေးကား အလွန်ဆင်းရဲန...
💡 သစ္စာစောင့်သိမှုနှင့် ရဲစွမ်းသတ္တိသည် အခက်အခဲကို ကျော်လွှားစေသည်။
— Multiplex Ad —